Moment ustalenia statusu pożyczkodawcy, jako podmiotu kwalifikowanego

Marta Małasiewicz        06 maja 2016        Komentarze (0)

motocykl

Mam nadzieję, że cisza z mojej strony spotka się ze zrozumieniem, jeśli powiem, że ostatnio moją uwagę przykuła ta śliczności 🙂 Przejechała trochę kilometrów i codzienność ustąpiła jej miejsca  🙂

Wracając do spraw merytorycznych, a tym samym kontynuując poprzedni wątek:

Jak wynika z treści mojego poprzedniego wpisu, ograniczenia w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek z tytułu pożyczek udzielonych przez wspólnika spółce, ma miejsce gdy spełnione są dwie przesłanki:

  1. przedmiotowa – stosunek zadłużenia do kapitału przekracza proporcję 1:1
  2. podmiotowa – udziałowiec (pożyczkodawca) ma nie mniej udziałów w spółce (pożyczkobiorcy) niż 25 %

Dziś słowo komentarza w sprawie przesłanki podmiotowej, a dokładnie momentu, w którym powinien badany być status pożyczkodawcy (tj. na moment udzielenia pożyczki czy na moment jej spłaty).

Uznać należy, że test spełnienia przesłanki podmiotowej należy badać ma moment zawarcia umowy pożyczki, a nie na moment jej spłaty. Konsekwencją powyższego jest, to że:

  1. jeśli udziałowiec nie był podmiotem kwalifikowanym na dzień zawarcia umowy pożyczki, to nawet jak stał się nim na moment jej spłaty, przepisów o cienkiej kapitalizacji nie stosuje się;
  2. jeśli udziałowiec był podmiotem kwalifikowanym na moment udzielenia pożyczki, ale utracił ten status na dzień jej spłaty (np. zmiana struktury udziałowej, sprzedaż wierzytelności), to przepisy o cienkiej kapitalizacji znajdą zastosowanie. Tutaj jednak trzeba postawić jedno zastrzeżenie – uznać należy, że w wartość zadłużenia, które porównujemy z kapitałem własnym, nie uwzględnia się wartości zadłużenia wobec podmiotu, który przestał być kwalifikowany.

Na tym nie koniec zastrzeżeń, podkreślam, że w stanowisko powyższe nie może zostać uznane za utrwalone – oczywiście istnieją rozbieżności. Jakkolwiek, w we wrześniu 2015 roku NSA w Warszawie wydał wyrok jednoznaczny w swoim brzmieniu (że status pożyczkodawcy powinien być badany na dzień zawarcia umowy pożyczki, II FSK 1849/13), to jednak nie można zapominać o tym, że niespełna rok wcześniej ten sam Sąd powiedział, że „Przepisy o cienkiej kapitalizacji nie mają zastosowania do pożyczki zwracanej byłemu wspólnikowi” (II FSK 2499/12).

Oczywiście, w takiej sytuacji wszystkim pożyczkobiorcom marzy się ujednolicenie stanowiska, w czym mogłoby pomóc skierowanie sprawy do rozpatrzenia poszerzonemu składowi NSA. Póki ta przyjemność nas nie spotka, sugeruje się oczywiście albo 1) zarządzenie ryzykiem, w zależności od tzw. okoliczności towarzyszących lub 2) złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: